Vorige week donderdag en vrijdag (19 en 20 november) mocht ik op persoonlijke titel de Vervolgconferentie IP-nota van de Protestantse Kerk bijwonen op conferentiecentrum Mennorode in Elspeet.
De Israël-Palestina Nota (kortweg IP-nota) is door de Generale Synode aanvaard op 11 april 2008. Deze nota geeft de beleidskaders aan voor het handelen en spreken van de Protestantse Kerk met het oog op het Israëlisch-Palestijns conflict.
Aan de ene kant wordt onverkort vastgehouden aan de "onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël", zoals die in artikel I.7 van de Kerkorde PKN is vastgelegd. Aan de andere kant sluit de PKN aan bij de kaders van de mensenrechten en het internationaal recht in de beoordeling van concrete situaties in Israël en de Palestijnse Gebieden.
De Vervolgconferentie op Mennorode was bedoeld om de verschillende theologische gezichtspunten waaronder je vanuit onze kerk het conflict kunt benaderen helder te krijgen. Je zou de twee uitersten in theologische benadering kunnen beschrijven als "God heeft het land aan het volk Israël beloofd, dus de Palestijnen moeten gewoon inschikken of weggaan" en "De staat Israël voert een gewelddadig en onderdrukkend beleid tegenover de Palestijnen, en dat moet bijbels gezien veroordeeld worden".
Er zijn op de conferentie veel zinvolle dingen gezegd. Toch werd bij veel aanwezigen de onvrede over het achterwege blijven van concrete stappen van de PKN steeds groter. Hoewel de PKN in de IP-nota zegt ook richting overheden te willen opkomen voor het internationaal recht, is daar de afgelopen anderhalf jaar niets concreets mee gedaan. Een verzoek om bijvoorbeeld het burgerinitiatief Sloop de Muur bij de kerkleden aan te bevelen, is afgewezen. Het argument luidde dat de PKN dergelijke maatschappelijke acties niet actief ondersteunt. Verrassend dat men desondanks de actie Winkelrust van vier vakbonden wel ondersteunde. Op de website van Henri Veldhuis kun je daarover meer lezen.
Van die onvrede over concrete daadkracht van de PKN als consequentie van de eigen IP-nota is in het persbericht op de PKN-website niets terug te vinden. Wel wordt het woord "urgentie" genoemd, maar dat er ook nu nog (grote) tegenstellingen zijn op dit punt, wordt naar mijn mening wel erg onder het vloerkleed geveegd.
Tot nu toe is er alleen gesproken over hoe de PKN zou moeten spreken. Of het nu daadwerkelijk tot een helder spreken én handelen van de PKN komt over het Israëlisch-Palestijns conflict, moeten we afwachten…
Met bezorgde greetz, Jominee